کدخبر : 167940
سه شنبه ۲۵ تیر ۱۳۹۸ - ۱۳:۰۰
فاقددیدگاه
پرینت

سهم بشاگردی‌ها از صنایع و معادن هرمزگان چیست؟

جنوب پرس: جوانان بشاگردی می‌گویند: چرا زنان و مردان بشاگرد در هیچ بخشی از صنایع و معادن سهمی ندارند؟؟ 

سهم بشاگردی‌ها از صنایع و معادن هرمزگان چیست؟

خبرگزاری به گزارش جنوب پرس ، هرمزگان؛ علی زارعی: جوانان بشاگردی می‌گویند: بنویسید سهم بشاگردی‌ها از صنایع و معادن هرمزگان چیست؟ آنها می‌گویند: چرا زنان و مردان بشاگرد در هیچ بخشی از صنایع و معادن سهمی ندارند؟ ما انتظار داریم حداقل سهمیه ای برای اشتغال، کار آفرینی و… از صنایع داشته باشیم. بنویسید تا نمایندگان مجلس و دولت این سهمیه را برایمان بگیرند.

یکی از جوانان روستای شهبابک بشاگرد که فرهنگی است می‌گوید: حتی انتظار داریم صنایع استان در احداث خوابگاه شبانه روزی برای دانش آموزان، مدرسه و دانشگاه، جاده، اماکن ورزشی و… در بشاگرد نیز سهیم شوند تا محرومیت از حوزه‌های مختلف در این مناطق محروم مانده از بین رود.

به دلیل بیکاری بشاگردی‌ها و نبود اماکن ورزشی، تفریحی، فرهنگی و…، برخی از جوانان معتاد شده اند و هنگامی که تعدادی از جوانان را با پول خودمان ترک دادیم، معتادان دیگر را به دلیل مشکلات مالی نمی‌توانیم ترک دهیم و هیچ ارگانی هم حاضر نیست این وظیفه را بر عهده بگیرد و در ترک اعتیاد جوانان نقشی داشته باشد. جوانانی که به دلیل نبود شغل، ظرفیت‌های فرهنگی و ورزشی و… و بیکار ماندن به سمت مواد مخدر رفته اند.

چرا این شهرستان بایستی بیشترین جمعیت بیکار کشور را داشته باشد؟ چرا برای اشتغال‌زایی در این منطقه مستعد کشاورزی، معدن داری و… اقدامی نمی‌شود؟ چرا برای زنانش چندان زمینه اشتغال در حوطه صنایع دستی، فرش بافی و… ایجاد نمی‌شود؟

استانی که قطب اقتصاد کشور است، اما روستاهایش به خصوص در منطقه بشاگرد در فقر مطلق بسر می‌برند و مرگ‌ها به آسانی در این منطقه کوهستانی و صعب العبور رقم می‌خورد و مادران و کودکان و جوانان زیادی جان خود را از دست می‌دهند. جاده‌های خاکی و مالرو که در بیشتر اوقات سال با یک بارندگی … هم بسته می‌شوند، حتی رفت و آمد به مدرسه وانتقال بیمار را با وانت مسدود می‌کند.گاهی بیمار را بایستی با چهارپایان و ساعت‌ها پیمودن مسیر کوهستانی، به مراکز بهداشتی درمانی برسانیم. آیا صنایع استان در این حوزه‌ها نباید نقش آفرینی کنند؟ فقر در قطب تجارت کشور چه معنایی دارد؟

دانش آموزان در رنج
برخی از دانش آموزانی که در یکی از خوابگاه‌های شبانه روزی بشاگرد هستند نیز از وضعیت خوابگاهشان و کمبود امکاناتش ناراضی اند و از دوری راه رفت و آمد به روستاهایشان که نصف روز را برای رفتن یا آمدن در جاده‌های خاکی صرف می‌کنند که همین موضوع باعث ترک تحصیل بسیاری از دانش آموزان شده است. خانواده‌هایشان نیز توان مالی چندانی ندارند که در این جاده‌های خاکی وانت دربست بگیرند و بیایند به دیدن فرزندانشان و این فرزندان هم ماه‌ها در خوابگاه می‌مانند و درس می‌خوانند و با سختی‌ها و رنج‌ها می‌سازند و می‌سوزند.

مدیر یکی از مدارس بشاگرد با اشاره به استعداد بالای بسیاری از دانش آموزان این منطقه می‌گوید: فقر و محرومیت اجازه شکوفا شدن استعدادها را به دانش آموزان نمی‌دهد و علیرغم علاقمندیشان به ادامه تحصیل، اما بسیاری از آنها و به خصوص دختران بشاگردی بالاجبار مجبور به ترک تحصیل می‌شوند که اگر دولت، خیرین و صنایع استان برای حمایت از تحصیل دانش آموزان بشاگردی برنامه‌ریزی می‌کردند و این دانش آموزان حامی داشتند؛ عدالت آموزشی در بشاگرد محروم و مظلوم هم برقرار می‌شد و می‌توانستند تحصیل کنند و وارد دانشگاه شوند و بعد بیایند و به همشهری‌هایشان خدمت کنند. اتفاقا بایستی از تحصیل محرومان حمایت بیشتری شود، اما متاسفانه مورد غفلت قرار گرفته و بازماندگان از تحصیل در این منطقه شاید در کشور اول باشند.

این جاده‌های صعب‌العبور باعث شده است که عبور و مرور با وانت و… منجر به حادثه و مرگ و مجروحیت برخی دانش آموزان شود و برخی‌ها دغدار شده اند و به همین دلیل هم بعضی از خانواده‌ها با تحصیل فرزندانشان با این شرایط موافق نیستند و نگران سلامتی‌شان هستند و به همین دلیل برخی‌ها اجازه تحصیل را با این شرایط و مشکلات مالی شان به فرزندان شان نمی‌دهند و برخی دختران زود ازدواج می‌کنند؛ هرچند شاید هنوز آمادگی برای آغاز زندگی مشترک نداشته باشند. برخی از مدارس هم فرسوده اند و بیشتر مدارس نیازمند وسایل سرمایشی و گرمایشی هستند.

در بشاگر بانوان مبتکری در کارآفرینی هستند که اگر حمایت شوند می‌توانند هم اشتغال‌زایی داشته باشند و هم لباس مدارس و کارکنان و… را در کارگاه‌ها تولید کنند که برای خانواده‌ها نیز مقرون به صرفه‌تر شود.

برخی از معتمدین و جوانان بشاگردی از معادنی می‌گویند که در این منطقه وجود دارد و می‌تواند زمینه اشتغال صدها بشاگردی را به همراه داشته باشد و خواهان واگذاری برخی از معادن به آنها هستند. همچنین معدن‌داران این منطقه هم بایستی در رونق همین منطقه سهیم شوند.

نخیلات و باغات

در برخی روستاهای بشاگرد پهناور، نخیلات و درختان گرمسیری و سردسیری را در کنار یکدیگر می‌بینید که به صورت ارگانیک محصولاتشان تولید می‌شود، اما باغداران و کشاورزان برای حمل و جابجایی و رساندن محصول‌شان به بازار مشکل دارند.

بیشتر این باغات حتی جاده دسترسی به مزارع ندارند و مجبورند که محصولات را با حیوان از جمله الاغ جابجا کنند که انتقال محصولات به میزان زیاد ممکن نخواهد بود و اگر جاده‌های دسترسی به کشاورزی‌ها و باغات احداث شود؛ آنگاه خرما، انجیر، انگور، سیر، سیب، زردآلو، گیلاس کوهی و… به بازار می‌رسد و زندگی کشاورزان و باغداران رونق می‌گیرد و می‌توانند اشتغال‌زایی داشته باشند و از کوچ‌شان به سایر مناطق استان برای شغل و زندگی جلوگیری می‌شود.

مردمان سخت کوش این دیار کم توقع هستند و با کمترین حمایت‌ها، قانع می‌شوند و سپاس‌شان را اعلام می‌کنند. آنها از رفتن فرماندار و استاندار به برخی از روستاهای بشاگرد بسیار ابراز رضایت می‌کردند و دعاگو بودند و می‌گفتند انتظار دارند قول‌های مسؤولان برای رفع مشکلات جاده، آب، مدرسه و… محقق شود. حال استاندار هم می‌تواند علاوه بر تخصیص اعتبارات دولتی، از خیرین و صنایع هم بخواهد در عمران و آبادانی این منطقه سهیم شوند تا سرمایه‌گذاران هم بتوانند در این منطقه مستعد کشاورزی و صنعتی و معدنی مشارکت کنند و در احداث جاده، مدرسه، خوابگاه ، اماکن ورزشی، درمانگاه و… سهیم شوند.

پرتگاه های خطرآفرین

پرتگاه‌های خطرآفرین در برخی روستاها مانند روستای درآلوی بشاگرد که باعث سقوط چندین نفر به دره شده است هم نیازمند حصارکشی وتامین روشنایی هستند. آب شرب بسیاری از روستاها بهداشتی نیست و از چشمه و… تامین می‌شود و برخی‌ها با مشکلات گوارشی، کلیوی و… دست و پنجه نرم می‌کنند. باران‌های سیل آسا در بشاگرد چندان مهار نمی‌شود که با افزایش سازه‌های آبخیزداری می‌توان از هدررفت  آب جلوگیری کرد و بسیاری از بشاگردی‌ها هم خواستار احداث سازه‌های آبخیزداری در روستاهای‌شان هستند. در برخی روستاها از حیوانات برای انتقال محصولات کشاورزی، سیلندرگاز، آرد و … استفاده می‌شود.

استعدادهای سوخت شده ورزشی

استعدادهای ورزشی در بشاگرد کم نیست، اما کمبود شدید اماکن ورزشی، سالن‌های ورزشی چند منظوره و چمن مصنوعی و طبیعی، در این منطقه وجود دارد. مدرسه در تمام مقاطع در روستاها وجود ندارد. در برخی از روستاها، بیشتر ساکنان فقیر و محروم حتی سرویس بهداشتی و حمام هم ندارند. برخی روستاها حتی غسالخانه هم ندارند و اموات‌شان را در خانه‌های شان غسل می‌دهند و دفن می‌کنند.

در بشاگرد بخاطر فقر و عدم توان در درمان، برخی‌ها چشمان و دست و پایشان و… را از دست داده‌اند. برخی‌ها این فقر و نداری و درمان نشدنشان به قیمت جانشان تمام می‌شود. کودکان مو طلایی در بشاگرد در خاک بازی می‌کنند و از آب دبه و تشت می‌نوشند وبا همان آب حمام می‌کنند و امیدی به آینده درخشان را با وضعیت فعلی نمی‌توان برایشان متصور شد. جاده‌های کوهستانی و خاکی باعث شده است که اگر کسی بخواهد خانه‌ای هم برای خودش بسازد، کرایه حمل مصالح بسیار گران است که ساخت خانه را هم گران می‌کند.

صنایع هم بایستی در این بخش‌ها مشارکت داشته باشند تا بشاگردی‌ها اثرات وجود صنایع در قطب اقتصاد کشور را لمس کنند. نباید سهم هرمزگانی‌ها از صنایع فقط آلودگی، ترافیک، گرانی مسکن و … باشد و سهم بشاگردی‌ها هم بیشتر باشد.

منبع:فارس

اشتراک گذاری:
مطالب مرتبط
دیدگاه شما