کدخبر : 138043
پنج شنبه ۱۴ تیر ۱۳۹۷ - ۱۱:۳۱
فاقددیدگاه
پرینت

روستائیان هرمزگان تشنه‌اند

جنوب پرس: آب یکی از نیازهای اساسی می‌باشد و بدون آن هیچ موجودی نمی‌تواند زنده بماند. کشور ایران دارای اقلیم گرم و خشک است و کمبود بارندگی طی دو دهه اخیر باعث شده‌ کشور با کمبود آب به خصوص در بحث شرب مواجه باشد.

به گزارش جنوب پرس ، استان هرمزگان نیز یکی از خشک‌ترین استان‌های کشور محسوب می‌شود که با کمبود شدید آب دست و پنجه نرم می‌کند، این کمبود اما در روستاها مشهودتر است و این امر باعث شده بسیاری از روستائیان دسترسی به آب شرب نداشته‌ باشند و وضعیت آنها روزبه‌روز بدتر از قبل شود.

به گفته مسؤولان استانی، نزدیک به نیمی از جمعیت استان هرمزگان را روستائیان تشکیل می‌دهند و درگیر بودن آنها با مشکل آب و عدم دسترسی به آب شرب مناسب باعث می‌شود این جمعیت به سوی شهرها روان شده و روستاها از جمعیت خالی شود.
روستاییان استان هرمزگان سال‌هاست که با مشکل آب آشامیدنی مواجه هستند و با وضعیت موجود باید چاره‌ای برای آنها اندیشیده شود هر چند طی سال‌های اخیر برای کاهش فشار کم آبی به روستاییان استان اقداماتی از سوی مسؤولان صورت گرفته‌ است اما باز هم کمبود آب در روستاها محسوس است و در برخی مناطق هیچ دسترسی به آب شرب مناسب ندارند و برای تامین آب خود با مشکلات فراوانی مواجه هستند.
عدم تامین آب شرب مورد نیاز روستاها باعث نارضایتی اهالی این مناطق استان شده‌ است و در گفت وگو با آنها، از اینکه به حق طبیعی برای داشتن آب شرب سالم توجهی نمی‌شود گلایه دارند و از مسؤولان استانی و کشوری می‌خواهند که به آنها توجه شود.

در گفت و گو با چند تن از روستاییان استان نظرات آنها را درباره مشکلات آب شرب روستایشان جویا شدیم.
زارعی یکی از اهالی روستای چاه‌خرگ که در بخش تخت قرار دارد در این زمینه می‌گوید: وضعیت آب روستای چاه‌خرگ اصلا مناسب نیست و این آب دارای طعم بدی است و به دلیل نبود آب جایگزین، بیشتر اهالی از این آب استفاده می‌کنند و افرادی که در آخر هفته‌ها از بندرعباس یا دیگر شهرها به روستا می‌آیند آب آشامیدنی همراه خود می‌آورند زیرا از آب روستا برای آشامیدن نمی‌توانند استفاده کنند.

وی ادامه می‌دهد: این روستا به سد شمیل و نیان نزدیک است اما از آب این سد برای این روستا و دیگر روستاهای اطراف استفاده نمی‌شود و مردم مجبورند از آبی استفاده کنند که برای شرب کیفیت مناسبی ندارد و حتی طعم آن بسیار شور است. زارعی یکی دیگر از مشکلات آب این روستا و روستاهای همجوار را فرسوده بودن خطوط انتقال آب اعلام می‌کند و می‌گوید: بیشتر لوله‌کشی‌هایی که در روستاها وجود دارد عمر بالایی دارند و فرسوده شده‌اند به همین دلیل خیلی مواقع شاهد شکسته شدن این لوله ها در مسیر رسیدن به روستا یا در خود روستا و حتی روستاهای مجاور مانند سرخنگی، سرزه‌آلمهتران و علی‌آباد هستیم به صورتی که حتی آب زیادی از محل شکستگی‌ها هدر می‌رود.

وی اضافه می‌کند: در محل شکستگی‌ها هم حیوانات مختلفی از این آب استفاده می‌کنند و حتی سگ‌ها در این آب می‌خوابند و زمانی که آب قطع می‌شود، آبی که در محل جمع شده‌ است به داخل لوله باز می‌گردد و اهالی روستا از آن استفاده می‌نمایند و این نکته را به مسؤول آب روستا نیز گفته‌ایم اما تاکنون هیچ اقدامی صورت نپذیرفته است.
یکی از اهالی شهرستان بشاگرد نیز درباره مشکلات آب شرب روستاهای این شهرستان می‌گوید: سد جگین درسال ۸۸ با ظرفیت ۳۰۰ میلیون متر مکعب با هدف تامین آب شرب شهرستان بشاگرد به بهره‌برداری رسید و این شهرستان با دارا بودن بیش از ۱۷۰ روستا، این روزها با مشکل و کمبود شدید آب مواجه شده‌ است در صورتی که همه مسؤولان می‌دانند بشاگرد و به خصوص روستاهای آن با مشکل بی‌آبی مواجه است اما متاسفانه اقدامات مناسبی برای انتقال آب سد جگین برای بشاگرد به بهانه کمبود منابع مالی انجام نمی‌دهند. مردم بشاگرد تنها با مشکل بی‌آبی مواجه نیستند، بلکه با مشکل بی‌عدالتی و دیده‌نشدن نیز روبرو می‌باشند که این یک معضل بزرگ برای شهرستان بشاگرد است.
حسن‌زاده ادامه می‌دهد: همه می‌دانند یکی از پروژه‌های بزرگ و زیربنایی شهرستان بشاگرد از ابتدا تاکنون، پروژه انتقال آب دو شهر سردشت و گوهران و ۴۰ روستا از سد جگین بوده که در سال ۹۱ کار اجرایی آن شروع و پس از پیشرفت ۶۰درصدی در مرحله لوله گذاری با بن‌بست بی‌پولی مواجه و تعطیل شده‌است؛ حال سوالی که مطرح می‌باشد این است که علت توقف پروژه انتقال آب سد جگین به بشاگرد چیست و چه کسی و یا چه اشخاصی باید پاسخگوی مطالبات مردم مظلوم بشاگرد خصوصا در زمینه عدم انتقال آب سد جگین باشد.

وی عنوان می‌کند: استاندار سابق هرمزگان و نماینده عالی دولت در استان به مردم بشاگرد در تاریخ ۱۵ مرداد ۹۵ تاکید می‌کنند که فاز اول پروژه آبرسانی سد جگین به بشاگرد در سال ۹۶ افتتاح می‌شود و مسؤولان دیگر وعده تکمیل طرح آبرسانی سد جگین به بشاگرد را در ۱۲ ماه آینده می‌دهد و تا الان این طرح به سرانجام نرسیده‌است. حقیقتا مردم بشاگرد تا کی باید به این وعده‌های بی‌اساس دل خوش کنند و حال که پروژه مذکور متوقف شده‌است پاسخ مسؤولان به مردم بشاگرد چیست، متاسفانه در هیچ جای دنیا و حتی ایران، بجز شهرستان بشاگرد سراغ ندارم که مردم آن فقط یک روز در میان به مدت ۲۰ دقیقه آب شرب داشته باشند. مردم بشاگرد با چنین وضع اسفناکی همچنان پای نظام و انقلاب ایستاده و خواهند ایستاد ولی همچنان از طرف مسؤولان خلف وعده دریافت می‌کنند.
یکی از اهالی روستای دمیلو دهستان گچین می‌گوید: بیش از یک ماه است که آب نداریم و بدلیل ناهموار بودن آسفالت جاده که مدت خیلی زیادی است خراب شده‌ است، تانکر آبرسانی برای انتقال و رساندن آب امکان عبور از این جاده را به آسانی ندارد.

وی می‌گوید: به دلیل کم‌عرض بودن جاده روستایی این منطقه، همزمان دو خودرو نمی‌توانند از کنار هم عبور کنند و بایستی یکی از آنها در کنارجاده پارک کند تا خودروی بعدی بتواند به سختی عبور کند، فقط یک روز در ماه با تانکر به روستا آبرسانی می‌شود که در منبع آب ذخیره می‌کنیم و برای بهره‌بردن از این آب باید از دینام استفاده کنیم و از طرفی هم نوسانات برق داریم که استفاده از دینام را هم با مشکل مواجه می‌کند با این وضعیت گرمای هوا، بیش از یک ماه است که آب شرب نداریم.
یکی از اهالی روستای سرخنگی از توابع بخش تخت شهرستان بندرعباس هم می‌گوید: در این روستا بدلیل قدیمی و فرسوده بودن شبکه آبرسانی نمی‌توانند از آب برای شرب استفاده کنند، برخی از ساکنان این روستا از این موضوع اظهار گلایه کرده و عنوان می‌کنند که پیگیری‌های‌شان برای رفع این مشکل همچنان بی‌نتیجه مانده است.
یکی از اهالی روستای «سلوبلم» در بخش تخت و در کنار سد شمیل هم می‌گوید: بنویس سلوبلم تشنه است و ۴۰ سال از عمر انقلاب گذشت و سلوبلم سیرآب نشده‌ است، اهالی این روستا برای بهره‌گیری از آب شرب دچار مشکلات عدیده‌ای هستند و تامین آب به سختی انجام می‌شود؛ آب از چهار روستا آن طرف‌تر از چشمه وارد مخزن می‌شود و یک روز در هفته هم شیرفلکه باز می‌شود و مردم باید آب را مصرف خود ذخیره‌سازی کنند.

وی می‌گوید: سد شمیل در کنار ماست ولی متاسفانه آبی به ما تعلق نمی‌گیرد و از آنجایی که اجازه حفرچاه هم نمی‌دهند، مردم روستا در مضیقه هستند، حدود دو ماه پیش به اداره آب و فاضلاب روستایی مراجعه کردیم که گفتند الان اعتبار مالی نیست که بتوانیم کاری برای شما انجام دهیم؛ حدود ۱۰ سال قبل که به اداره آب و فاضلاب روستایی مراجعه کردیم گفتند بروید آب پیدا کنید طرح بنویسید تامین اعتبار می‌کنیم، سه روستا آن طرف‌تر چاه پیدا شد و ۳۰درصد لوله‌کشی انجام گرفت ولی دیگر خبری از مسؤولان نشد، پیمانکاران هم به خاطر بدعهدی اداره آب بدلیل عدم پرداخت مطالبات، کار را رها کرده و مردم را چشم انتظار گذاشتند، کمبود آب باعث مهاجرت مردم از روستا به شهر شده و اگر این روند ادامه یابد روستاها خالی از سکنه می‌شوند در حالی که روستا تولیدکننده محصولات غذایی کشور می‌باشند اما با این روند خشکسالی، سال‌های اخیر هیچ درختی نمانده و حتی آب نیست که به دامداری روی بیاوریم.
این موارد تنها بخشی از گلایه های مردم در روستاهای استان می‌باشد که از نبود آب شرب مناسب اظهار نارضایتی می‌کنند و توقع دارند مسؤولان هم آنها را دیده و برای رفع مشکل‌شان کاری انجام دهند، همانطور که همه می‌دانند روستاهای استان هرمزگان از بی‌آبی رنج می‌برند و نیاز است مسؤولان چاره‌ای اساسی برای این موضوع پیدا کنند زیرا با روند خشکسالی‌های اخیر و ادامه آن در سال‌های آینده، شاید دیگر زمان برای انجام کاری نماند و روستاهای استان خالی از سکنه شوند.

منبع:فارس

اشتراک گذاری:
مطالب مرتبط
دیدگاه شما