کدخبر : 129113
شنبه ۱۸ فروردین ۱۳۹۷ - ۹:۳۸
فاقددیدگاه
پرینت

حواشی ناتمام اخراج استاد نخبه دانشگاه شیراز/ رئیس دانشکده برق: برگردد خارج!

جنوب پرس: استاد نخبه دانشگاه شیراز که با عشق خدمت به وطن بلافاصله پس از اخذ مدرک دکتری از آمریکا به ایران بازگشته و با سابقه درخشان علمی و چاپ مقالات در معتبرترین مجلّات بین‌المللی به‌راحتی می‌تواند در بهترین مراکز علمی دنیا جذب شود، در حالی از دانشگاه شیراز اخراج شده که رئیس دانشکده برق در پاسخ به اعتراضات به این تصمیم، پاسخی عجیب داده است.

به گزارش جنوب پرس ، ۴ روز مانده به عید بود که نامه‌ای در فضای مجازی منتشر شد تا بار دیگر موضوع سه استاد نخبه دانشگاه شیراز در رسانه‌ها داغ شود.

موضوع این سه استاد نخبه از حدود یک سال پیش بر سر زبان‌ها افتاد. علی حقدل دارای مدرک دکترای مهندسی مخابرات است که تمام مقاطع تحصیلی خود را در دانشگاه شیراز و با رتبه‌های برتر پشت سر گذاشته و حدود ۳ سال است که در دانشکده مهندسی و برق دانشگاه شیراز عضو هیئت علمی است. دکتر علیرضا مسندی شیرازی و دکتر حامد مسندی شیرازی که هردو برادر هستند نیز از دانشجویان ممتاز دانشگاه شیراز در مقاطع مختلف بودند؛ این دو استاد دکترای خود را هم با بالاترین نمره از دانشگاه سان‌دیگو در کالیفورنیا آمریکا اخذ کرده و در ژورنال‌های معتبر بین‌المللی نیز مقالاتی را منتشر کردند، اما بلافاصله پس از پایان مقطع دکتری به عشق وطن به ایران بازگشته و مشغول تدریس در دانشگاه شیراز شدند. با وجود اینکه این سه استاد به دلیل داشتن روش‌های تدریس بهینه و نوین و داشتن اخلاق خوب، مورد محبوبیت بسیاری از دانشجویان بوده و سرفصل دروس کارشناسی ارشد و دکتری جدیدی را برای اولین بار در سطح ایران طراحی و در دانشگاه شیراز ارائه می‌کردند، اما به دلایلی که برای خود اساتید و دانشجویان روشن نیست، به یک‌باره از مسند تدریس محروم شدند!

پس از درز این خبر، موضوع به فضای مجازی و رسانه‌ها کشیده شد و آنقدر دامنه پیدا کرد که بالاخره دکتر نادگران رئیس جدید دانشگاه شیراز در جمع خبرنگاران تاکید کرد بحث اخراج در مورد این سه استاد دانشکده برق مطرح نبوده و نخواهد بود و علاوه بر او مجتبی شریعتی نیاسری معاون وزیر علوم نیز در جمع خبرنگاران از مخالفت خود با جلوگیری از تدریس این اساتید نخبه خبر داد.

با همه این تفاسیر و در حالی که امیدها برای عدم اخراج و امکان ادامه خدمت این اساتید زنده شده بود، ناگهان دکتر فرزاد مهاجری رئیس دانشکده مهندسی برق و کامپیوتر دانشگاه شیراز در نامه‌ای که در تاریخ ۲۶/۱۲/۹۶ خطاب به دکتر حامد مسندی شیرازی نوشته است، رسماً از اخراج او و حتی عدم اجازه ورود به محیط دانشگاه خبر داد! در این نامه آمده است:

«نظر به ابلاع مورخ ۲۳/۱۲/۹۶ معاون آموزشی دانشگاه شیراز، شما از تاریخ ۲۲/۱۲/۹۶ عضو دانشگاه شیراز نیستید. لذا باید تا پایان وقت اداری دوشنبه ۲۸/۱۲/۹۶ نسبت به تخلیه و تحویل اتاق خود و نیز اموال دانشگاه مانند کامپیوتر، میز و صندلی و نیز ریموت درب‌های پارکینگ اقدام کنید؛ در غیر این‌صورت مطابق موازین و با هماهنگی حراست و حفاظت فیزیکی اقدام قانونی صورت می‌گیرد.

ضمناً از شروع سال ۹۷ حضور شما در دانشکده مهندسی برق و کامپیوتر تنها با اجازه رئیس دانشکده انجام می‌پذیرد.»

اما مگر دکتر سیامک یوسفى که خود در دهه هفتاد فارغ‌التحصیل دانشکده برق دانشگاه شیراز شده است، در نامه‌اش خطاب به رئیس فعلی دانشکده برق این دانشگاه چه نوشته بود که این‌گونه موجب عصبانیت دکتر مهاجری شده؟! در ذیل بخش‌هایی از نامه دکتر یوسفی که حاوی نکات جالبی است را مرور می‌کنیم:انتشار گسترده خبر اخراج استاد نخبه دانشگاه شیراز، بسیاری از اساتید، دانشجویان و علم‌آموزان را حتی در خارج از کشور آزرده‌خاطر کرد؛ به‌عنوان نمونه دکتر سیامک یوسفی که دکتراى خود را در سال ٢٠١١ از دانشگاه تگزاس و فوق دکترى را در دانشگاه‌هاى کالیفرنیا در لس‌آنجلس و سن‌دیگو گذرانده و هم‌اکنون نیز استاد دانشگاه تِنِسى آمریکاست، با انتشار نامه‌ای نسبت به اخراج این استاد نخبه دانشگاه واکنش نشان داد، اما پاسخ رئیس دانشکده برق دانشگاه شیراز به نامه دکتر یوسفی که از فرسنگ‌ها دورتر و از سرِ خیرخواهی برای کشور نوشته شده، عجیب و غیرمنتظره بود! دکتر مهاجری که پیش از این، نامه اخراج حامد مسندی را امضاء کرده و حتی گفته بود وی دیگر حق ورود به دانشگاه را هم ندارد، این‌بار در واکنش به نامه استاد دانشگاه تِنِسى آمریکا طی پاسخی کوتاه نوشت: «کماکان حرف قبلیم را تکرار می‌کنم که شما از یک‌درصد مسائل و مشکلاتی که این اساتید به قول شما نخبه برای دانشگاه شیراز ایجاد کرده‌اند هم اطلاع ندارید. بهتر است ایشان به همان دانشگاه‌ها و مراکزی بروند که برایشان فرش قرمز پهن می‌کنند!»

«هدفم از این مکالمه در راستای عشق به علم و عشق ​به فرهنگ و اعتلای کشورم و دانشگاهم -دانشگاه شیراز- است.

۱- در سیستم دانشگاه‌های خارج از کشور، آنچه در ایران به همه استاد اطلاق می‌شود، استاد نیستند؛ بعضی مُدرّس(instructor)  و بعضی استاد و محقق هستند. دانشکده مهندسی برق و کامپیوتر اکنون بیش از آنکه استاد و محقق داشته باشد، مدرس دارد. در عین حال که مدرسین احترام بالایی دارند، در میدان تولید علم و تحقیق، بنیان دانشگاه بر اساتید محقّق استوار است. دانستن این نکته که کدامین اساتید مدرس هستند و کدامین محقق، کار بسیار ساده‌ای است.

۲- بنده برای نمونه، از افزونه معتبر گوگل‌اسکالر استفاده کردم؛ تعداد سایتیشن‌های استاد جوانی که شما وی را اخراج نموده‌اید، عدد ۵۰۶ و تعداد سایتیشن‌های رئیس دانشکده عدد ۵۰۸ را نمایش می‌دهد. یعنی این استاد جوان تنها دو سایتیشن کمتر از مجرب‌ترین استاد بخش دارد. این یعنی سرمایه‌ای که باید پاس داشته شود و این به معنای عدم توانمندی دانشکده در پاس داشتن چنین سرمایه‌ای گران‌بهاست.

۳-  اگر کسی درحوزه یادگیری ماشین و یا کلّاً هوش مصنوعی کار کرده باشد، می‌داند چاپ کردن مقاله در مجله «پمی» (PAMI) به چه معناست. باعث افتخار است که می‌بینم دکتر حامد مسندی شیرازی در چنین مجله‌ای، مقاله به نام خود دارد. تنها ذکر همین مقاله برای ایشان کافی است تا بدون مصاحبه در بهترین مراکز علمی دنیا جذب شود.

۴- اگر کسی در حوزه یادگیری ماشین و یا کلّاً هوش مصنوعی کار کرده باشد، می‌داند ارائه در کنفرانس‌های «آی‌سی‌ام‌ال»(ICML)  و «سی‌وی‌پی‌آر» (CVPR) به چه معناست. دکتر حامد مسندی شیرازی با ذکر ارایه همین چند مقاله می‌تواند در عالی‌ترین شرکت‌ها جذب شود.

۵- لطفاً در جواب این نامه​​ اگر کسی را در شیراز نه، ​بلکه ​در کل ایران (دانشگاه شریف، دانشگاه ​تهران و …) می‌شناسید که در کارنامه کل دوران علمی خود، سه مقاله و تنها سه مقاله​، در مجله «پمی» ​و دو کنفرانس​ «آی‌سی‌ام‌ال» و «سی‌وی‌پی‌آر» هم‌زمان داشته باشد، لطفاً نام او را به همه معرفی کنید تا همگان بر وجود چنین نوابغ تحقیقاتی که موجب اعتلای نام دانشگاه و کشورمان ​هستند، ببالیم. یقین دارم کمتر از اسم مرحوم دکتر لوکس‌ها نمی‌یابید! بدانیم کسی در دنیا نمی‌داند که فلان استاد، فلان درس را در کلاس کوچکی در دانشگاه شیراز خوب ارایه می‌دهد یا نه، اما در دنیا خوب می‌دانند حامد مسندی ​شیرازی ​در معتبرترین مجله ​هوش مصنوعی و بالاترین مجله «آی‌تریپل‌ای» چه مقاله‌ای را چاپ کرده است.

و در نهایت باید بگویم که بنده به عنوان دانش‌آموخته دانشگاه شیراز بسیار متاسفم که چگونه چنین استاد جوان، نخبه و پرشوری به این سادگی اخراج ​شده ​و ​چگونه ​پس از آن ممنوع‌الورود می‌شود،​ به‌گونه‌ای که​ برای ورود به دانشکده​ باید​ از رئیس دانشکده اجازه بگیرد؟! حتی به فرض اخراج​ این استاد، ممنوع‌الورود بودن ایشان توهین بزرگی به محیط علم‌پرور دانشگاه و به ساحت علم است. با امید به بهبود محیط علمی دانشکده برق و کا​مپیوتر»

نظرات جالب مردم در واکنش به نامه مسؤولان دانشگاه

اما پاسخ عجیب مسؤلان دانشگاه شیراز به این نامه دکتر یوسفی و بیان این جمله که «بهتر است ایشان به همان دانشگاه‌ها و مراکزی بروند که برایشان فرش قرمز پهن می‌کنند!»، موجب شده است تا موجی دیگر از اعتراضات در فضای مجازی به راه بیفتند.

یکی از مخاطبان نوشته است: «آقایی که فرمودند بروند در دانشگاه‌هایی که برایشان فرش قرمز پهن کرده‌اند، خودشان خوب می‌دانند که دانشگاه‌های مد نظر ایشان جزء برترین دانشگاه‌های جهان است. مگر چند ایرانی در رشته این اساتید در دانشگاه‌های مطرح دنیا تحصیل کرده‌اند و مگر چند نفر از آنها حاضرند همان فرش‌های قرمز رها کنند و برگردند ایران برای خدمت کردن؟!»

کاربر دیگری نوشته است: «من دانش‌آموخته دانشکده مهندسی دانشگاه شیراز (ورودی ۸۵) هستم و در‌حال حاضر در ایالات متحده روزهای پایانی دوره دکتری خود را می‌گذرانم. شوق بسیاری داشتم برای بازگشت به کشور و بازگشت به دانشگاه شیراز، جایی که آموختم جویای دانش باشم. اما پس از مطالعه نامه دکتر مهاجری دیگر این شوق را ندارم که به مادر علمی اولم خدمت کنم، چرا که به نظرم می‌رسد وی در بند فرزندانی نامهربان است! آنچه از نامه ایشان برداشت کردم خشمی عجیب بود که در خط آخر نامه حتی حق حضور فارغ‌التحصیل در محل تحصیل سابقش را از وی سلب کرده است! شما با استناد به کدام بند قانونی از یک فارغ‌التحصیل این حق را سلب کردید؟ لطفاً برای من، به عنوان یک فارغ‌التحصیل توضیح دهید.»

فردی دیگر نوشته است: «من آقایان حامد مسندی و علیرضا مسندی را از سال‌ها قبل و زمانی که در آمریکا تحصیل می‌کردند می‌شناسم. هر وقت با آن‌ها صحبت می‌کردم تنها هدف زندگی و تحصیلشان این بود که برگردند ایران و به وطن خودشان خدمت کنند. هیچ‌کس فکر نمی‌کرد جواب این همه عشق به برگشتن به خاک مادری و خدمت به ایران، این‌گونه داده شود و هیچ‌کس هم پشتیبانی نکند از آن‌ها؛ متاسفم برای خودم که در جامعه‌ای زندگی می‌کنم که جوّ مرکز علمی آن تا این حد مسموم است»

مخاطبی دیگر نوشته است: «جناب دکتر مهاجری سلام. می‌گویند افراد درجه یک افراد درجه یک استخدام می‌کنند و افراد درجه دو، افراد درجه سه! مشکل به نظرم فقط همین است و مابقی توجیه!»

دردودل پدربزرگ یوسف و یاسین، با رهبر انقلاب

همچنین مجتبی حدائق که پدر همسر دکتر حامد مسندی شیرازی است، در دل‌نوشته‌ای خطاب به رهبر معظم انقلاب نوشته است:

«سلام رهبرم؛ این نامه را فقط از روی دردودل بزرگی که اکنون بر سینه‌ام سنگینی می‌کند برایتان می‌نویسم؛ کسی هستم که از وقتی خودم را شناختم در مسیر انقلاب و آرمان‌های انقلاب بوده‌ام؛ هنوز آثار تیر و ترکش و موج انفجار زمان جنگ را با خود دارم و به آن مفتخرم. اکنون که این مرقومه را می‌نگارم دیگر امیدی در دل جز خدای متعال برایم باقی نمانده.

به عرض می‌رسانم در تصمیمی که مدیران نالایق دانشگاه شیراز گرفته‌اند، فردی مؤمن و متعهد که سال‌های عمر خود را صرف علم‌اندوزی با آرزوی خدمت به جوانان این مرز و بوم نموده است را از کار برکنار کرده‌اند. این ظلم فاحش و بی‌شرمانه از متن نامه دکتر مهاجری رئیس دانشکده‌ی برق دانشگاه شیراز کاملاً آشکار و روشن است و اگر کسی اندک بصیرتی داشته باشد متوجه اوج کینه‌ورزی شخصی در این نامه خواهد شد. اینان چگونه می‌توانند با زندگی افراد به این راحتی بازی کنند؟!

با این تصمیم عملاً دکتر حامد مسندی شیرازی نه از دانشگاه، بلکه از کشور خودش که دل به اسلامی بودن آن بسته اخراج می‌شود. فرزندان وی که یکی پنج‌ساله و دیگری ده‌ماهه هستند باید از کشور اخراج شوند! یوسف و یاسین باید در دیار کفر و دور از وطن و خویشاوندان خود بزرگ شوند و چه بسا تربیت آن‌ها در آن دیار در دست کفّار و زورگویان قرار گیرد.

لازم به ذکر است دکتر حامد مسندی شیرازی مدرک خود را از یکی از بهترین دانشگاه‌های مطرح در آمریکا گرفته‌اند و بهترین پیشنهادات شغلی در آن دیار را به عشق خدمت به وطن و جوانان مسلمان ایران رها نموده است. ایشان هیچ تمایلی به بازگشت ندارند، اما متاسفانه در چنان موقعیت سختی قرار گرفته است که اجباراً راهی بجز هجرت پیش رویش باقی نمانده.

خدا بزرگ است و من هم امیدم فقط به اوست و دخترم، دامادم و نوه‌های عزیزتر از جانم را به او می‌سپارم. امیدوارم این نوشته آنقدر انتشار یابد تا به دست حضرت‌عالی برسد. خداوند مرا بس است و توکل می‌کنم به او»

به گزارش فارس، هنوز علی حقدل و علیرضا مسندی دو استاد دیگر دانشکده برق که آن‌ها نیز از اساتید موفق، جوان و نخبه دانشگاه شیراز هستند، همچون حامد مسندی به‌طور رسمی اخراج نشده‌اند، اما آن‌ها نیز مدت‌هاست علیرغم اینکه عضو هئیت علمی دانشگاه بوده و ماهانه حقوق دریافت می‌کنند، اما از تدریس دروس تخصصی خود ممنوع شده و طبق شنیده‌ها این دو استاد نخبه نیز در آستانه اخراج قرار دارند.

منبع:فارس

اشتراک گذاری:
مطالب مرتبط
دیدگاه شما